De idealist die zijn dromen waarmaakt !
Waar moet een
levensverhaal van mee beginnen? Die vraag is moeilijker dan menigeen zou
vermoeden. De Nederlandse zanger, die de afgelopen vijftien jaar telkens zijn
persoonlijke en nationale grenzen op het gebied van show business verlegde,
heeft intussen zoveel mijlpalen achter zijn brede rug, dat een algehele
opsomming de ogen van de aandachtige lezer welhaast doet duizelen. Bij een
lichtvoetige introductie in de Verenigde Staten, werd nog niet zo lang geleden
de problematiek met het schetsen van een compact, doch helder portret, handig
ondervangen door te stellen : Lee Towers is voor zijn landgenoten wat Broadway
is voor amusement-minnend Amerika.
Grootspraak die vergelijking? Zeker
niet, want Lee Towers is een fenomeen, dat zijn weerga niet kent. In de loop van
de jaren tachtig heeft deze ondernemende zanger, annex showman, bijna in zijn
eentje Nederland als het ware rijp gemaakt voor zijn eigen DELTA PLAN, op het
vlak van allure-rijk totaal amusement. De Hollandse uitgaans-cultuur kende
weliswaar een aantal vaste waarden, maar daartoe behoorde zeker niet zoveel
enthousiasme voor populaire muziek van eigen bodem, dat artiesten in Nederland
ook eigen avondvullende concerten " in vol ornaat" konden verzorgen.
Lee
Towers is de man geweest - en al zijn collega's uit het vak zullen het grif
beamen - die pionierswerk heeft verricht. Door zeker in den beginne, dwars tegen
alle heersende stromingen, principes en goedbedoelde adviezen in, toch uit te
pakken met spectaculaire shows, waarop men met recht het predikaat
"
Internationale Klasse" kon plakken. Zijn eerste krachttoer vond plaats in
november 1980, in zijn eigen thuishaven Rotterdam, waar hij tot veler verbazing
de plaatselijke muziektempel De Doelen eerst deed uitverkopen en vervolgens
trakteerde op een avondje " Towers" , dat zelfs de grootste cynicus binnen de
kortste keren voor zich won.
Vanaf dat moment heeft de als Leen Huyzer
geboren zanger, die basis verder uitgebouwd. Via een volgend prestigeconcert in
het Amsterdamse Carré, om vervolgens het jaar daarop en aansluitend twee
seizoenen toerend door het hele land (incl. Antwerpen) te gaan. Deze
theaterproductie was er een met " alles d'r op en d'r an" , nog niet
vertoond.
In de daarop volgende jaren groeide de uitstraling van dit
fenomeen dusdanig, dat het aantal avonden telkens moest worden uitgebreid: van
twee tot vier, van vier tot zes, ja zelfs tot acht (twee maal toe). Met name die
enorme response stelde Lee Towers in staat om spektakels te presenteren die qua
kosten ver uitstegen tot wat er ooit mogelijk was geweest. Daarnaast was er de
welkome medewerking van het bedrijfsleven, die door de zingende producent bij
zijn gala's werden betrokken, middelen een min of meer door hem zelf ontwikkeld
concept: de sponsorpakketten. Die voorzagen in een compleet avondje uit voor
doorgaans externe relaties en eigen personeel.
Werd hij, ooit
onderhoudsmonteur van beroep, in zijn beginjaren gemakshalve nog wel eens
bestempeld tot " De Nederlandse Sinatra" , intussen is ieder muziekliefhebber
ervan doordrongen dat deze zanger, ondanks allerlei overduidelijke Amerikaans
invloeden, staat voor een zeer eigen identiteit. Vandaar ook de lovende reacties
op zijn " Europese televisielancering" op het fameuze Gouden Roos Festival van
Montreux, vijf jaar geleden. Lee Towers' inzending (in de sector vrije
producties) werd aan een flink aantal landen binnen en buiten Europa verkocht,
als zijnde zeer indrukwekkend televisiespektakel.
Zingen mag voor hem
zeer belangrijk zijn (sinds hij als vijftienjarige jongen van zijn eerste
spaarcenten een microfoon kocht), Lee Towers heeft toch ook altijd beseft dat er
nog meer is dan dat. Zie zijn grote aandacht aldoor voor zijn vrouw en hun vier
kinderen, die hem een grote bekendheid als zorgzame huisvader hebben
opgeleverd.
Daarnaast heeft Lee Towers al sinds zijn opmars tot
landelijke bekendheid (via Willem Duys " Vuist" in 1975) immer klaar gestaan om
uitdrukking te geven aan zijn sociale betrokkenheid. Jarenlang was hij Goodwill
Ambassadeur van in eerste instantie de Dr. Daniel den Hoed Kliniek (een in
kanker gespecialiseerd ziekenhuis) later van het Sophia Kinderziekenhuis, beiden
te Rotterdam. Het voorbije jaar opende Lee Towers met een muzikale surprise in
het Nederlands, samen met kindertelevisieheld Bart (B.O.O.S.) de Graaf, met het
lied door Pierre Kartner geschreven: " Ik wou dat ik voor een keer in mijn
leven"
. Hij rondde het af met een schitterend Kerst-album getiteld: " When a
child is born" . In beide gevallen gingen de baten naar Unicef. Tussendoor maakte
hij ook nog even een door de Olympische Spelen geďnspireerde album, " Let the
Games Begin" .
Het is alles waardoor een trend in werking is gezet die
inmiddels door een select aantal collega's is opgevolgd. Met respect wordt
gesproken over de Rotterdamse zanger/ ondernemer, Lee Towers, die mede daardoor,
en zijn vele werk voor diverse goede doelen in de afgelopen jaren, werd
onderscheiden als ridder in de orde van Oranje Nassau. Kortom, een man die zijn
dromen waarmaakt !
| prijs | op aanvraag |
| tijd | 30 minuten |
prijzen zijn onder voorbehoud van wijzigingen en typfouten