Liesbeth List is geboren als Elly Driessen in Bandoeng
Indonesië. Op één jarige leeftijd belandde ze samen met haar moeder in een
Jappenkamp. Haar vader werd te werk gesteld in ondergrondse mijnen bij Tokio. Na
de bevrijding bleek mevrouw Driessen het leven niet meer aan te kunnen en
pleegde zelfmoord. Meneer Driessen vertrok met zijn dochter naar Nederland en
hertrouwde. Het klikte niet tussen Elly en haar stiefmoeder en Elly werd uit
huis geplaatst. Aanvankelijk kwam ze terecht in een weeshuis. Nadat daar
gebleken was dat haar vader nog leefde, moest ze dit huis verlaten en werd ze
ondergebracht bij betaalde ouders in Alkmaar. Aan deze situatie kwam een eind
toen haar stiefmoeder tijdens een vakantie op Vlieland hoorde dat een inwoonster
graag een kind wilde adopteren. Elly Driessen bleef achter op Vlieland. Ze kreeg
de achternaam van haar pleegouders en ook haar voornaam veranderde, Elly
Driessen werd Liesbeth List. Haar pleegouders runden een hotel. Later werd vader
List Vuurtorenwachter.
Toen Liesbeth 18 was vertrok ze naar Amsterdam waar ze een paar
jaar later Ramses Shaffy tegen het lijf liep. Hij vroeg haar voor zijn nog te
starten programma Shaffy Chantant.
Shaffy Chantant werd een groot
succes. Na dit succes en het winnen van de Europabeker voor Zangvoordracht in
Knokke ging Liesbeth List zich volledig storten op haar zangcarrière. In 1967,
een jaar na haar platendebuut, kreeg Liesbeth List het verzoek van Mikis
Theodorakis of zij zijn 'Mauthausencyclus' wilde zingen, een Liederencyclus die
gaar over de jodenvervolging in de tweede wereldoorlog. De critici zaten hier
echter niet op te wachten. Want wat moest 'zo'n ongeëngageerd zangeresje' met
dat repertoire? En wie bedacht het om '25 jaar na dato nog steeds over de oorlog
te zingen?' De plaat Liesbeth List zingt Theodorakis werd een enorm succes en
behaalde de platinastatus.
Goud was er voor haar Brel-plaat. Phonogram
zag het niet zitten dat Liesbeth List nummers van Jacques Brel zou gaan zingen.
Men zei: 'er is er maar een die Brel mag zingen en dat is Brel zelf'. Na te
dreigen weg te gaan bij Phonogram, werd er toestemming gegeven. De plaat werd
een succes en Jacques Brel kwam persoonlijk de gouden plaat
uitreiken.
Vanaf 1968, het moment dat Liesbeth List met haar door Bob
Rooyens geregisseerde televisieshow de persprijs won op het prestigieuze Gouden
Roos Festival in Montreux, trok ze geregeld voor werk naar het buitenland.
Halverwege de jaren zeventig werden haar activiteiten sterk internationaal
gericht. Ze werkte samen met grote namen als Charles Aznavour, Rod McKuen en
Gilbert Bécaud.
In Nederland verliep de carrière van Liesbeth List nog
steeds behoorlijk vlekkeloos. De ene plaat volgde de andere op, ze acteerde in
televisieproducties en films, ook was ze volop te zien in het theater. Daarna
werd het tijd om de aandacht te verschuiven naar het thuisfront. Liesbeth List
bleek namelijk zwanger. Op 41/jarige leeftijd beviel de zangeres van dochter
Elisah.
In 1988 stond List weer in het theater met het programma List nu.
Een programma met een breed repertoire. Drie jaar later werd dezelfde opzet
gekozen voor het theaterprogramma List en omstreken. Ze haalde met deze shows
maar half volle zalen. Dit betekende dat ze zichzelf geen groot orkest meer kon
veroorloven, maar optrad met een pianist.
List wilde haar carrière
beëindigen, ze dacht haar beste tijd gehad te hebben. Maar toen kwam ze in
contact met Frank Boeijen. De zanger/tekstschrijver/componist liet weten het een
eer te vinden om met List te werken. Na 12 jaar geen plaat gemaakt te hebben,
kwam haar eerste cd uit met de titel List. Frank Boeijen produceerde het album.
Op de cd kwamen nummers van hemzelf, Henk Hofstede, Maarten Peters en Stef Bos.
List in een popjasje mocht er zijn. Bas Heijne stak in een colum in NRC
Handelsblad de loftrompet over zoveel moois van de zangeres. Daarmee gaf hij
Liesbeth List haar zelfvertrouwen volledig terug. Ook ontving ze voor deze cd
een Edison. Na de cd List produceerde Boeijen nog de cd Noach. Vergezicht is de
titel van de laatst verschenen cd, geproduceerd door Harre Slok.
In 1999
benaderde Albert Verlinde haar om de rol te spelen van Edith Piaf in de musical
Piaf. List die nooit zoveel gehad had met Piaf, zij meteen ´ja´ tegen het
aanbod. Na de première werd ze geroemd. Niet alleen als zangeres, maar ook als
actrice. In 2002 ontving Liesbeth List als eerste de John Kraaijkamp Musical
Award voor de beste vrouwelijke hoofdrol. Uiteindelijk bekeken 110.000 bezoekers
de productie.
In 2001-2002 stond List in de theaters met het
jubileumprogramma Van Shaffy tot Piaf, waarin zij terugblikte op haar 35-jarige
carrière, ook bracht zij een ode aan haar vijf helden: Frank Boeijen, Jacques
Brel, Edith Piaf, Ramses Shaffy en Mikis Theodorakis. Nu staat Liesbeth in het theater met de show Dichter bij Liesbeth
samen met Antonie Kamerling, Beau van Erven Doorens, Bastiaan Ragas en Albert
Verlinde. Na de premiere van deze show op 3 oktober 2005 werd Liesbeth door de
ambassadeur van Frankrijk is benoemd tot Officier de la Légion d'Honneur
(Officier in het Legioen van Eer). Eerder werden onder anderen Charles Aznavour,
Steven Spielberg, schrijfster Hella Haasse en schilder Karel Appel benoemd tot
Officier de la Légion d'Honneur.
| prijs | 4400,00 excl btw |
| tijd | 45 minuten |
prijzen zijn onder voorbehoud van wijzigingen en typfouten
- BOEKINGEN
- GEERLING-EVENEMENTEN & ARTIESTEN
- POSTBUS 1133 - 1500 AC - ZAANDAM - TEL 075 6147471 - FAX 075 6147471
- of onze vestiging in Valkenburg
CREMERSTRAAT 9 - 6301 GD - VALKENBURG - TEL 043 6010345 - FAX 043 6016252 - info@geerling-evenementen.nl
- www.geerling-evenementen.nl