
Laura Fygi behoort tot een nieuwe generatie zangeressen die in de
voetsporen treedt van legendarische grootheden als Ella Fitzgerald, Peggy Lee en
Julie London.
Centraal op het album " Laura Fygi at Ronnie's Scott'
staat Laura’s voorliefde voor het American Songbookgenre, dat zich momenteel in
een heuse heropleving bevindt: “Ik ben gek op deze tijdloze muziek. Tegenwoordig
grijpt iedereen - van een oudgediende als Rod Stewart tot een jong talent als
Robbie Williams - weer terug naar dit genre. Dat komt omdat deze muziek altijd
blijft leven, nooit verveelt. De meerwaarde van de songs zoals ze op dit album
staan is dat ze in de tien jaar tijd dat ik ze speel zo ontzettend zijn gegroeid
en een deel van mezelf zijn geworden,” aldus Laura.
Als jong meisje neemt
Laura pianolessen, speelt in schoolmusicals en toneelstukken en zingt in
achtergrondkoortjes. In Uruguay, waar zij een aantal jaren woont, wordt ze
verliefd op Zuid-Amerikaanse muziek en jazz. Eenmaal terug in Nederland komt
haar professionele zangcarrière langzaam maar zeker van de grond. Laura maakt
deel uit van een aantal bekende en minder bekende acts, maar kiest uiteindelijk
toch voor een solocarrière.
In 1991 verschijnt haar solodebuut
Introducing, waarop zij jazzy stukken zingt. Het album is een groot succes en
wordt zelfs bekroond met een Edison. Ook over de grenzen is er veel waardering
voor Introducing: het album staat genoteerd in de Amerikaanse Billboard Jazz
charts en is uiterst succesvol in Japan. In ’92 volgt Bewitched, met stukken van
o.a. Nat King Cole, twee jaar later gevolgd door The Lady Wants To Know, dat een
Braziliaansachtige invalshoek heeft. Laura Fygi verrast haar fans iedere keer
weer door voor nieuwe stijlen en genres te kiezen. Zo zingt ze op Turn Out The
Lamplight (’95) modern materiaal van o.a. Paul Simon, Lionel Ritchie en Stevie
Wonder, waarna ze het album Watch What Happens (’97) uitbrengt, met werk van de
gerenommeerde Franse componist Michel Legrand, die speciaal voor Laura de songs
opnieuw arrangeert en orkestreert. In 1998 is hij tevens te gast tijdens het
spetterende concert dat Laura geeft in Carré, onder begeleiding van het befaamde
Metropole Orkest. De show wordt opgenomen door het Amerikaanse TV station PBS,
die het in de US uitzendt. In Nederland wordt de show uitgezonden door de TROS
en verschijnt het concert op de CD Live. Eind ’99 brengt Laura The Latin Touch
uit, waarop zij wederom teruggrijpt naar haar Latijns-Amerikaanse roots. In 2001
verschijnt het intieme Change, een album met jazzy luister- en popliedjes,
gebaseerd op Laura’s persoonlijke herinneringen.
En nu is er dan Laura
Fygi at Ronnie Scott’s, dat door de legendarische locatie en de intieme sfeer
een uitzonderlijk album is geworden. Laura: “Het bijzondere aan deze cd is dat
je duidelijk een livesfeertje voelt, alsof je zelf in de club zit.” Ondanks dat
ze in de UK geen grote bekendheid is, in tegenstelling tot Azië en Brazilië,
waar zij enorm veel platen verkoopt en regelmatig optreedt, was de reactie van
het publiek buitengewoon positief. Zo werd ze na de shows bestookt met
complimenten en verzoeken om nog eens terug te komen. “Het is moeilijk om door
te breken in de UK, je komt hier niet makkelijk binnen als buitenlandse artiest.
Maar ik heb daar zelf helemaal niets van gemerkt tijdens die optredens. Ik
voelde me volledig geaccepteerd als een van hen. Daarbij voelde het heerlijk om
weer eens in het clubcircuit op te treden, gewoon simpelweg back to basics.” En
juist dat maakt deze cd een waardevolle aanvulling op haar indrukwekkende en
afwisselende repertoire. Het is het zoveelste bewijs dat Laura Fygi een
veelzijdige artieste is, die zich net zo thuis voelt in groots geproduceerde
shows als in een rokerig jazz café in het Londense Soho.
| prijs | 5900,00 excl btw |
| tijd | 2 x 45 minuten met orkest |
prijzen zijn onder voorbehoud van wijzigingen en typfouten